W nowym roku wchodzi w życie nowelizacja Kodeksu pracy. Nowe przepisy rozszerzają katalog okresów wliczanych do okresów zatrudnienia. Okresy te mają wpływ na długość ogólnego i zakładowego stażu pracy. I przekładają się na przysługujące pracownikom uprawnienia.
Mowa tu o zależnym od zakładowego stażu pracy okresie wypowiedzenia umowy o pracę czy wysokości odprawy z tytułu rozwiązania umowy o pracę. To także inne uprawnienia zależne od ogólnego stażu pracy, takie jak wymiar urlopu wypoczynkowego. To również przysługujące niektórym kategoriom pracowników (pracownikom tzw. „budżetówki”) uprawnienie do dodatku stażowego czy nagrody jubileuszowej.
Prawo do zaliczenia dodatkowych okresów do stażu przysługuje od dnia nabycia uprawnień, ale nie wcześniej niż 1 stycznia 2026r. w przypadku pracowników sektora finansów publicznych i nie wcześniej niż 1 maja 2026r. w przypadku pozostałych pracowników.
Do stażu pracy będziemy zaliczyć okresy m.in.:
– służby w Służbie Celno-Skarbowej
– wykonywania działalności, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (chodzi np. o osoby prowadzące JDG, wspólnika jednoosobowej sp. z o.o., wspólnika spółki jawnej, komandytowej, partnerskiej, komplementariusza w spółce komandytowo-akcyjnej), oraz okresy pozostawania osobą współpracującą z osobą prowadzącą tę działalność, za które zostały opłacone składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe lub wypadkowe
– wykonywania umowy zlecenia, innej umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu lub umowy agencyjnej oraz pozostawania osobą współpracującą z tymi osobami, o ile podlegały ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym
– pracy zarobkowej za granicą wykonywanej na innej podstawie niż stosunek pracy
– prowadzenia pozarolniczej działalności, umowy zlecenia czy agencyjnej, w których osoba nie podlegała ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym na podstawie odrębnych przepisów (chodzi np. przedsiębiorców korzystających z tzw. ulgi na start czy studentów na zleceniu do ukończenia przez nich 26 roku życia )
W przypadku nakładania się okresów wlicza się okres najkorzystniejszy. Oznacza to, że pokrywające się okresy zalicza się tylko raz.
Obowiązek udokumentowania okresów podlegających zaliczeniu do stażu pracy, tak jak obecnie, będzie spoczywał na pracownikach. Dla osób zatrudnionych w chwili wejścia w życie przepisów ustawodawca przewidział na to 24 miesiące. Niektóre z tych okresów będzie można wykazać zaświadczeniem z ZUS, wydanym na elektroniczny wniosek złożony przez system PUE/e-ZUS. O udokumentowanie innych okresów pracownik będzie musiał się sam postarać. Dopuszczalne będzie przedstawienie, np. umów zlecenia, rachunków, faktur czy dokumentów potwierdzających wykonywanie działalności zarobkowej za granicą, o ile będą wskazywały na oznaczone okresy. W tym ostatnim przypadku ze względu na odmienność obcych systemów prawnych trudno przewidzieć jakiego rodzaju będą to dowody. Dokumenty zagraniczne powinny być przetłumaczone na język polski, jeżeli o zaliczenie do stażu pracy ubiega się pracownik mający w chwili zawarcia umowy o pracę miejsce zamieszkania w Polsce i gdy umowa o pracę ma być wykonywana w Polsce.
W razie wątpliwości nasza kancelaria pomoże przeanalizować każdy przypadek.
Zapraszamy do kontaktu.
